İnsan, yazıldığı gibi değil.

Kimse istemezdi bu hayatı bir kerecik yaşamayı, eminim ki... Ya da, yalnız bir kere verilen bu şansı bu kadar yıpratmak istemezdi kimse. Yaşamak, nefes almak, sorumluluk sahibi olmak güç iş. Bir de az dertsizmişiz gibi başkalarının dertlerine de ortak oluruz. Hiç düşündünüz mü; insan olmanın ağırlığını? En yorucu mesleklerden bile daha yorucu bir meslek, insan olmak. İnsan. İnsan. İnsan. Halbuki yazımı ne kadar kolay.

Gün geliyor ki; ağlamak istediğin yerde ağlayamıyorsun. İçinde birikiyor gözyaşları. Bulunduğun yerde tuvalet varsa hemencik kaçıyorsun oraya. Ağlıyorsun geçte olsa... Bazen bağırmak, haykırmak bazen de çok derin susmak istiyorsun ama engeller oluyor. Bağırmak için, susmak için engeller. 

İnsanların sizi anlamadığını düşünüyorsunuz değil mi? Bütün dünya "kimse beni anlamıyor" derken bu konuda hem fikir olmuyor mu? Birbirimizi anlamadığımız konusunda hemfikiriz. Hem eylemiz. Hem insanız. Hem kimsesiziz.